Veertigdagentijd 2021 door pastor Herwi Rikhof  Zoals de Advent vorig jaar getekend was door de coronacrisis, zal de Veertigdagentijd van dit jaar dat ook zijn, hoe verschillend de advent ook is van de Veertigdagentijd.

13 februari 2021 - 1 april 2021
Locatie: Algemeen,

In de lange traditie van de kerk is de Veertigdagentijd altijd de tijd van boete en vasten geweest. Een periode van boete, van nadenken over beslissingen die we genomen hebben, waardoor we ontrouw geworden zijn aan onze idealen en ons geloof, over dingen die we gezegd hebben waardoor we mensen gekwetst hebben. Een periode ook van vasten, waarin we allerlei zaken die we gewoon zijn te eten en drinken of te doen verminderen of stop zetten. Om die gewoonten te doorbreken en misschien ook om te testen of we het zonder die gewoonten kunnen. De Veertigdagentijd is bij uitstek de tijd om te kijken waar we staan, wat we belangrijk vinden of toch niet zo, waar we zonder kunnen of toch niet. Door de coronacrisis krijgt de Veertigdagentijd dit jaar een extra accent. Door de tweede lockdown en de beperkingen die daar bij horen hebben we in zekere zin al gevast. We hebben ons allerlei gewoonten moeten ontzeggen – van uitgebreid winkelen tot sporten, van ergens binnenvallen voor een kop koffie tot samen ergens eten, van even in de buurt binnen wippen tot mensen bezoeken in zorgcentra en ziekenhuizen, van zingen in een koor tot de diensten in de kerk. En we hebben al gemerkt dat we sommige gewoontes beter kunnen missen dan andere. Juist doordat de coronacrisis onze relaties bemoeilijkt, is aan het licht gekomen dat we relaties nodig hebben. We hebben ontdekt hoe belangrijk anderen zijn, hoe belangrijk relaties met anderen zijn. Nu kunnen relaties verschillend van aard zijn: van toevallige ontmoetingen in de sfeer van ‘mooi weer vandaag’ tot diepgaande en diepgravende banden van vriendschap en liefde waarin je jezelf met al je tekortkomingen en twijfels durft te geven. Die toevallige relaties missen we wel, maar we hebben ontdekt dat we niet echt zonder die andere kunnen. Bij deze ontdekking past de rode draad die door de lezingen van deze Veertigdagentijd loopt: verbond. Het verbond waar de lezingen over gaan, het Verbond tussen God en zijn volk, lijkt niet op onze toevallige relaties, maar wel op die andere, die diepgaande en diepgravende relaties van vriendschap en liefde. Die relaties waarvan we gemerkt hebben dat we ze niet kunnen missen. Wij weten maar al te goed dat onze relaties van vriendschap en liefde kapot kunnen gaan, dat verveling elk gesprek doodslaat, dat teleurstelling de band beschadigt en ontrouw de band verbreekt. Dat speelt ook in het Verbond van God met zijn volk, maar met dit verschil: dat God niet beschadigt of verbreekt. Integendeel: God doet voortdurend pogingen het Verbond te herstellen en te vernieuwen. Op de eerste zondag horen we dat God met Noach een Verbond sluit, een Verbond met alle levende wezens. Op de tweede zondag gaat het om het Verbond met Abraham: vertrouwt Abraham God? Op de derde zondag horen we tien leefregels als het onderdeel van het Verbond dat God sluit met het volk in de woestijn. Op de vierde zondag wordt de latere geschiedenis kort verteld: ballingschap omdat het volk die leefregels vergeten was, het Verbond verbroken had, en terugkeer omdat God zijn volk een nieuwe kans wil geven. Via de profeet Jeremia komt dat thema van vergeten en verbreken van de kant van het volk en doorgaan en vernieuwen van de kant van God op de laatste zondag nog een keer aan de orde, zodat we met dat inzicht in het Verbond van God met ons de Goede Week in kunnen gaan. Namens het Pastoraal team, Herwi Rikhof, pastor