mgr. de Korte en Ds. de Reuver

‘Er mag wel wat meer Bijbel gelezen worden. Anders kan de secularisatie snel gaan’, een gesprek tussen Mgr. Gerard de Korte en studievriend Ds. R. de Reuver t.g.v. de Maand van de Bijbel.

Persoonlijk bijbellezen versloft snel als je er geen vast patroon van maakt, merken bisschop Gerard de Korte en dominee René de Reuver. Bij de start van de Maand van de Bijbel pleiten ze voor meer discipline.

Bisschop Gerard de Korte (l.) en dominee René de Reuver waren ooit studiegenoten in Utrecht. ‘Daar ben ik zelf de Bijbel gaan lezen’, zegt De Korte, ‘wat best uitzonderlijk was voor een katholiek.’

(foto Ron Beenen)

Driemaal daags, na elke maaltijd, werd er vroeger bij René de Reuver thuis uit de Bijbel gelezen. Gerard de Korte moest daarvoor in de kerk en op school zijn; katholieken zijn niet gewend thuis naar de Bijbel te grijpen.

Nu zijn ze zestigers, de scriba van de Protestantse Kerk en de bisschop van Den Bosch, en hebben ze in de loop van hun leven een eigen leesritme gevonden. ‘De Bijbel komt door de dag heen op vaste momenten bij mij binnen’, zegt bisschop De Korte. ‘Elke dag om half negen vier ik de eucharistie in de Sint-Jan, waar twee gedeelten uit de Heilige Schrift worden gelezen. En ik probeer thuis het getijdengebed te bidden; dan bid je dus dagelijks enkele Psalmen.’

‘In de protestantse traditie zijn er geen dagelijkse kerkdiensten’, reageert De Reuver. ‘Terwijl het wel heilzaam is zo’n liturgische orde te volgen. Dat is iets wat protestanten moeten leren, want de praktijk om bij elke maaltijd uit de Bijbel te lezen, is behoorlijk geërodeerd. Dat herken ik zelf ook, het leven is zo vluchtig geworden.’

Houvast

‘Op de basisschool moest ik elke week een berijmd psalmversje uit mijn hoofd leren. Ik heb er nog steeds plezier van. Het bijzondere van de psalmen is dat het hele leven aan de orde komt.’ – De Reuver

‘God kan voor ons, korter of langer, ook een verborgen God zijn. Juist in zulke situaties troost mij de gedachte dat geloof niet afhankelijk is van mooie gevoelens of geweldige ervaringen.’ – De Korte

De Korte en De Reuver kennen elkaar nog van hun studententijd in Utrecht, in de jaren tachtig. Nu ze beiden een leidinggevende rol hebben in de grootste kerkgenootschappen van Nederland, komen ze elkaar geregeld weer tegen. Voor de Maand van de Bijbel, die vandaag begint, schreven ze elkaar ieder vijf persoonlijke brieven over de rol van de Bijbel in hun leven. Die zijn gebundeld in een boekje, Houvast.

In uw briefwisseling komt u beiden bij de Psalmen uit, als bijbelboek dat bemoedigt en houvast geeft. Voor welke Psalm geldt dat in het bijzonder?

De Reuver: ‘Voor mij is dat Psalm 31; die komt op zoveel plekken terug. Jezus citeert eruit aan het kruis: ‘In Uw handen beveel ik mijn geest.’ Bij de ingang van het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam staat een vers uit deze Psalm in steen gebeiteld: ‘Mijn tijden zijn in uw hand, red mij.’ Dat raakt me. Ik heb die woorden als dominee vaak gelezen bij mensen in crisissituaties, ook aan het einde van het leven. Dan merk je hoe zo’n bijbelwoord mensen ruimte geeft om dingen los te kunnen laten.’

Samen

‘Het is typisch protestants om te benadrukken dat je je broek kunt verslijten aan de kerkbank, maar als je niet komt tot persoonlijk geloof, dan heeft dat allemaal geen zin.’ – De Reuver

‘Geloof is wel persoonlijk, maar nooit individueel. In onze dagen moeten protestanten én katholieken in Nederland dat misschien gezamenlijk inoefenen. Het gaat uiteindelijk om de betekenis van de kerk als gemeenschap van gelovigen.’ – De Korte

De Korte: ‘Ik heb Psalm 139 altijd heel mooi gevonden, behalve de verzen voor het slot (‘God, breng de zondaars om’) – maar die moet je wel laten staan natuurlijk. Waar je ook bent, God is altijd bij je en om je heen. Dat vind ik een heel mooie gedachte. Dat besef dat God de hele werkelijkheid heeft geschapen en ons in die werkelijkheid nabij is.’

In uw brieven schrijft u beiden over sterfgevallen in uw families. Is de Bijbel op zo’n moment een troostboek?

De Reuver: ‘Zeker. Jaren geleden werd een psychisch kwetsbaar nichtje, dat enkele dagen vermist was, gevonden in de Hollandse IJssel. Ik weet nog heel goed hoe tijdens de rouwdienst in de kapel op de begraafplaats Psalm 139 werd gelezen en hoe dat bij mij binnenkwam: ‘Steeg ik ten hemel – U tref ik daar aan. Lag ik neer in het dodenrijk – U bent daar’. Dat woord kreeg daar een geweldig bemoedigende en vertroostende betekenis voor mij.’

Corona

‘Ik hoor zelfs pastores met grote stelligheid beweren dat God niets met het lijden en dus met corona te maken heeft. God staat voor liefde en niet voor iets als het kwaad van corona. Ik vraag me af of we in deze crisis niet dieper moeten peilen.’ – De Reuver

‘Gods schepping kent naast licht ook duisternis. De pandemie maakt ons dat opnieuw duidelijk. Veel kunnen wij niet begrijpen.’ – De Korte

De Korte: ‘Mijn ouders zijn in 1992 enkele maanden na elkaar gestorven. Ik kan me niet herinneren dat de Bijbel erbij werd gepakt, maar er was wel het perspectief van het eeuwig leven dat ons vanuit de Bijbel wordt aangereikt. Mijn moeder wist heel zeker dat ze haar familie terug zou zien en mijn vader sloeg bij de ziekenzalving, vlak voor zijn sterven, met gesloten ogen een kruis. Dat zijn mooie herinneringen, die helpen het afscheid draaglijker te maken.’

De Reuver: ‘Kort voor Kerst overleed mijn schoonvader. In zijn bijbel, compleet stukgelezen, had hij kort voor zijn dood een beetje bibberig de tekst over Simeon in de tempel onderstreept en er een uitroepteken naast gezet: ‘Nu laat gij, Heer, uw dienstknecht gaan in vrede, want mijn ogen hebben uw heil, uw zaligheid gezien.’ Die tekst stond ook op de rouwkaart. Mijn zwager, die ook dominee is, was op het laatst nog bij mijn schoonvader. Uit zichzelf las hij ook die tekst. Dan komen er allerlei lijnen bij elkaar waarvan je zegt: dat valt ons zomaar toe. Dat troost enorm.’

Is dat de Geest?

De Reuver: ‘Dat geloof ik, ja, dat is iets van Godswege wat je op je pad krijgt. De Geest van God blaast het Woord leven in, waardoor er iets van ontmoeting met God zelf plaatsvindt. Niet voor niets is ‘Woord en Geest’ een bekende uitdrukking in de protestantse traditie. Soms lees en herlees je een tekst zonder dat het je iets doet en dan ineens word je erdoor geraakt.’

De Korte: ‘Theologisch klopt dat natuurlijk helemaal, maar de vraag is: hoe werkt dat in het kerkelijke leven? Dominee Gerrit de Fijter sprak bij zijn aantreden als preses van de Protestantse Kerk over religieus analfabetisme – mensen hebben geen idee meer wat er in de Bijbel staat. De geringe verworteling met de Schrift is een groot probleem.’

Er zou wel wat meer Bijbel gelezen mogen worden?

De Korte: ‘Ja, zeker. Katholieken zijn meer van de praktijk dan van de Schrift: je bidt samen, je gaat naar de kerk, je gaat op bedevaart, je krijgt een kruisje op het voorhoofd. Het katholieke leven zit vooral in de rituelen.’

De Reuver: Voor protestanten geldt zeker ook dat er meer Bijbel gelezen mag worden. Anders kan de secularisatie heel snel gaan. In alle beleidsdocumenten van de Protestantse Kerk krijgt de Bijbel een grote plek. En terug naar de kerk is ook heel wezenlijk. Je hebt de stem van de ander nodig om de teksten te kunnen begrijpen.’

De Korte: ‘Hieronymus, de grote bijbelvertaler, zei: ‘Wie de Schriften niet kent, kan Christus niet kennen.’ Als we Hem niet in de verhalen gehoord hebben, komt Hij niet binnen. Dan is Christus niet meer dan een naam uit het verleden.’

Hoe kun je elkaar daarin op weg helpen?

De Reuver: ‘Geloof is wel persoonlijk, maar nooit individualistisch. Het gaat er niet alleen om dat ik kind van God ben en me bij Hem geborgen mag weten, het gaat om het samen geloven. Het ik kan niet zonder het wij, ook bij het bijbellezen niet. Ik heb de ander nodig om de Bijbel te begrijpen.’

De Korte: ‘Een bijbelgroep kan al helpen, want net als de liturgie komt zo’n ontmoeting steeds terug. Je bent dan als het ware aan elkaar verplicht om te lezen en bij elkaar te komen. Als iets in je agenda staat, moet je het gewoon doen.’

De Reuver: ‘Juist omdat persoonlijk bijbellezen onder druk staat, worden structuur en discipline steeds belangrijker.’

U leest de Bijbel beiden veel. Wat betekent dat voor uw persoonlijke omgang met de Bijbel?

De Korte: ‘Als ik eucharistie vier, klinkt de Bijbel in een liturgische setting. Ik houd altijd een kort woordje bij de dagmis om de tekst wat toegankelijker te maken voor de mensen die in de kerk zijn. Maar feitelijk ook voor mezelf. Vanochtend las ik uit de Hebreeënbrief: bemoedig elkaar. Dat bleef haken bij de voorbereiding. Misschien kwam dat wel door de coronatijd, met alle onzekerheden. Wij hebben die bemoediging hard nodig. Zo probeer ik het schriftwoord te actualiseren.’

De Reuver: ‘Ik ben echt een protestantse jongen: in de kerkdiensten gaat het altijd sterk om de uitleg van de Schrift. Van huis uit leerde ik wel dat geloof ‘‘een voet te hoog’’ kan zitten: wel in je hoofd, maar niet in je hart. Het gaat om God liefhebben met je hoofd, je hart en je handen – met je hele bestaan – alles doet mee. In protestantse kring zie je de belangstelling voor meer spirituele wijzen van bijbellezen toenemen: bibliodrama, lectio continua. Dat is mooi, daardoor gaat het iets meer uit het hoofd, naar het hart.’

Leest u de Bijbel van het begin tot het eind?

De Reuver: ‘Doorgaans niet meer, ik lees vaak wat me aangereikt wordt uit een rooster, liturgie of een dagboek.’

De Korte: ‘In de katholieke traditie hebben we het leesrooster voor de eucharistie en het getijdengebed. Na de liturgievernieuwing van het Tweede Vaticaanse Concilie in de jaren zestig is het aantal schriftlezingen voor de liturgie enorm uitgebreid. Maar er blijven stukken die je alleen maar leest als je de Bijbel van voor naar achteren zou lezen.’

Logo Maand van de Bijbel –

beeld nederlands dagblad

Is het een probleem als je bepaalde delen van de Bijbel nooit tegenkomt?

De Korte: ‘Er zijn bepaalde delen van de Bijbel die voor je voeding beperkter zijn. Geschiedkundige passages in het Oude Testament bijvoorbeeld zijn interessant om zien hoe het oude Israël gefunctioneerd heeft, maar die hebben niet direct een voedende waarde voor mijn eigen ziel.’

De Reuver: ‘Ik ben wel opgevoed met van voor naar achteren de Bijbel lezen. Daar ben ik dankbaar voor. De Bijbel is spreken van God tot ons. Dan is het goed om die diversiteit van bijbelboeken en genres tot je te laten komen. Ook al kun je daar op het eerste gehoor niks mee of roepen ze vragen op. Laat de tekst gewoon tot je komen, zonder die meteen met je vragen lastig te vallen.’

De Korte: ‘Op de priesteropleiding werd gezegd: niet te veel exegetiseren, maar lees ook biddend, denk na over de tekst, herkauw die en kijk wat er dan binnenkomt. Dan wordt het voeding voor je leven.’

De Reuver: ‘De verleiding is groot om te kiezen voor de teksten die je aanspreken en zo een canon in de canon te vormen. Dat is een valkuil. Aan de andere kant: het is in onze tijd echt wel heel moeilijk om geslachtsregisters of geweldsteksten uit het Oude Testament te lezen als je met kinderen aan tafel zit.’

De Korte: ‘De Bijbel is ook geen gemakkelijk boek. Er zijn veel teksten die uitleg nodig hebben.’

De Reuver: ‘Al geloof ik wel dat ook die moeilijke teksten ons veel te zeggen hebben. Luther vergeleek de Bijbel met een fruitboom: schud daaraan en doe je te goed aan de vruchten die eruit vallen. En wat blijft hangen laat je hangen, de volgende keer komt er wel wat anders naar beneden.’

Niet elke tekst in de Bijbel is even belangrijk?

De Korte: We zeggen natuurlijk van wel. Maar in de praktijk van het leven maken we wel een canon in de canon. In het Nieuwe Testament springen voor mij de brieven van Paulus en het Evangelie volgens Johannes eruit. Toen ik geschiedenis ging studeren, ben ik zelf de Bijbel gaan lezen, wat best uitzonderlijk was voor een katholiek. Toen waren dat voor mij teksten die dieper binnenkwamen.’

De Reuver: ‘Theologisch moet je zeggen: God heeft zich geopenbaard in de hele Schrift. Als we een stuk uit de Bijbel wegknippen, doen we de totale openbaring van God aan ons onrecht.

Maar ik ben het met je eens: in de praktijk van je geloof zijn er teksten die er voor je uit springen. Er zijn losse teksten die op een tegeltje geschreven worden en aan de muur gehangen worden. Ik geloof niet dat dat verkeerd is, maar je zou wel kunnen zeggen: wordt zo’n tekst nog wel recht gedaan, zo zonder context? Soms verdiep je je in een tekst en ontdek je dat die eigenlijk een andere betekenis heeft dan je er altijd in gelezen hebt. Voer dat gesprek maar in jezelf. Mijn ervaring is dat dat verdiepend werkt.’ ◀

de bisschop en de dominee

Gerard de Korte (65) studeerde geschiedenis en theologie in Utrecht en promoveerde in 1994 op het katholieke pastoraat. Hij was pastor van de Utrechtse kathedraal en deken van Salland. In 2001 werd hij benoemd tot hulpbisschop van Utrecht, in 2008 tot bisschop van Groningen (later Groningen-Leeuwarden). Sinds 2016 is hij bisschop van ’s-Hertogenbosch.

René de Reuver (61) studeerde theologie in Utrecht en promoveerde in 2004 aan de Vrije Universiteit op de waarde van eenheid en pluraliteit in de kerk. Hij was predikant in Sebaldeburen, Boskoop en Den Haag. Sinds 2016 geeft hij als scriba leiding aan de Protestantse Kerk in Nederland.

Houvast. Zoeken naar de bron van hoop
Gerard de Korte en René de Reuver. Uitg. Royal Jongbloed / Adveniat, Heerenveen/Baarn 2021. 64 blz. €4,99

 

 

vissersboot

Overweging van 24 januari, 3e zondag, door het jaar 2021 B door pastoor Jacques Grubben.

Vandaag wordt de Bidweek voor de Eenheid onder de christenen afgesloten. Het thema ‘Blijf in mijn liefde’ uit het Evangelie volgens Johannes biedt een aanknopingspunt bij de lezingen. De Blijde boodschap is een gebeuren van de liefde tussen God en mensen. Dat werd in eerste aanloop al zichtbaar door de boodschappen van de profeten in het Oude Testament. En nadrukkelijk in het leven en de verkondiging door Jezus Christus. Hij, de zoon van God werd uit liefde voor de mensen, zelf mens en gaf zijn leven op het kruis. Er is een grote behoefte aan de Liefde die God is, in de wereld van toen en die van nu. Het gaat er om die Liefde te herkennen door het stellen van een teken van wederliefde zowel naar God als de medemensen toe. Het is een universele oproep voor alle tijden, opdat allen één zijn. Jezus bad er nadrukkelijk voor op de avond van het Laatste Avondmaal. Om dit alles te bewerkstellingen dienen onze blik op Jezus in plaats van op onszelf te richten. Dat zal vreugde geven, zegt de jonge Carlo Acutis, die vorig jaar zalig verklaard werd. De lezingen wijzen ons de weg…

  • de profeet Jona (3, 1-5.10) roept op Gods verzoek, de inwoners van Ninive op tot bekering;
  • de eerste brief van de apostel Paulus aan de Korintiërs (7, 29-31) spreekt over het niet (blijven) vastzitten aan het aardse;
  • en het Evangelie volgens Marcus (1, 14-20) gaat over de roeping van de eerste vier apostelen.

Jona wordt als Jood geroepen om als een profeet van God te gaan naar de inwoners van Ninivé. Dat zijn geen Joden en dus heidenen. De Joden waren het uitverkoren volk van God. Het is derhalve zoiets als een ‘wij’ tegenover een ‘zij’. Echter juist de oproep van God bij monde van Jona laat iets zien van Gods uiteindelijke bedoelingen. Hij wil verzamelen en tot eenheid brengen. Hij verlangt naar een ‘wij’. Hij is immers de God van alle mensen en heeft iedereen lief. Wij zijn, zijn kinderen. Ninivé is de hoofdstad van het Assyrische Rijk. In de 8e eeuw voor Christus zullen de Assyriërs het gebied van tien van de twaalf stammen van het volk Israël, innemen. De reden dat God dit toelaat heeft te maken met het ongeloof en de door Israël gepraktiseerde afgoderij. De goede afloop van de missie tot bekering van Ninivé kunnen we eigenlijk als een spiegel hanteren die Israël maar ook ons wordt voorgehouden. God heeft immers clementie met de grote heidense stad die zich op de waarschuwing van de profeet Jona bekeert. Eens te meer blijkt hieruit het mededogen van God. Hij wil verzamelen en bijeen brengen in plaats van vernietigen. Hij geeft de inwoners van Ninivé veertig dagen de tijd om zich te bezinnen, om de blik op God in plaats van zichzelf te richten. Dat brengt vreugde in plaats van verdriet. Het geloof hechten aan de woorden van de boodschapper Gods betekent uiteindelijk redding voor alles wat er leeft in de stad.

In het Evangelie vernemen wij soortgelijke woorden. Johannes de Doper wordt gevangen genomen door koning Herodes. Dit markeert het begin van de openbare verkondiging van de Blijde Boodschap door Jezus. Hij is, zie de eerdere gebeurtenis van zijn Doopsel in de Jordaan door dezelfde Johannes, de gezondene van God. Hij is de gezalfde van God zoals de profeet Jesaja hem eeuwen eerder aankondigt als de beloofde Redder of Messias. Er breekt een nieuwe tijd aan als God door de ultieme stap maakt in het tot eenheid brengen van de Joden en de niet Joden, van alle mensen. Niet langer een ‘wij’ en een ‘zij’ maar alleen een ‘wij’. De tijd is nabij, zegt Jezus of beter gezegd hij is er al want het echte geloof in Jezus als de Christus of de Verlosser, brengt samen. Dat kan echter alleen, toen en nu, door onze blik op Hem en niet op onszelf te richten. Met andere woorden: door de liefde tot God en naaste te prevaleren of door in Zijn liefde te blijven. Al doende worden we dan ‘mensenvissers’ net zoals de apostelen. We zijn allen geroepen om de Blijde Boodschap, de genoemde liefdesboodschap, voor te leven en iedereen hiervoor uit te nodigen.

Als wij dit proberen gestalte te geven in Jezus’ naam dan is het ‘Jezus, die langs komt, die uitnodigt en doet volgen’. Het vraagt zoals de apostel Paulus het tot slot zegt in zijn 1e brief aan de christenen van Korinthe, dat we met het aardse ‘omgaan’ maar er niet ‘aan vast zitten’. Of met de woorden van de apostel Johannes: we zijn wel in de wereld maar niet van de wereld. We zijn immers van God. Dat brengt niet alleen redding maar ook leven en vreugde. En dit kan al met de woorden van Moeder Teresa door een glimlach te schenken aan iemand die bedroefd is; door een bezoek te brengen aan iemand die eenzaam is; door een paraplu op te steken voor iemand die in de regen loopt; of door iets voor te lezen aan een blinde…Dan maken we de liefdevolle blik van Jezus die op ons allen gericht is, zichtbaar. Ze schijnt door ons heen naar onze naaste……AMEN

Wilt u de Overweging van de achter ons liggende zondagen nog eens doorlezen, kijk dan op de Homepage, klik op de knop ‘Over ons’ en klik dan op Overwegingen.

blijf in mijn liefde

Week van Gebed voor Eenheid van start op zondag 17 januari, thema: #blijfinmijnliefde

#blijfinmijn­liefde. Dat is de oproep die in 2021 centraal staat tij­dens de Week van gebed voor een­heid van chris­te­nen. Het is een oproep van Jezus Christus zelf uit het evan­ge­lie volgens Johannes (hoofd­stuk 15).

Hij zegt daar tegen zijn dis­ci­pe­len: “Blijf in mijn liefde en je zult veel vrucht dragen.” Hij blijft in de liefde van de Vader en wil niets liever dan deze liefde delen.

Zusters Grandchamp maakten hand­rei­king voor gebed en li­tur­gie

Zusters uit de oecu­me­nische klooster­ge­meen­schap in Grandchamp (Zwitserland) wijzen op de ver­bon­den­heid met Christus als bron van de vrucht van een­heid. Deze ge­meen­schap, die de gebeds­week dit jaar inhou­de­lijk voor­be­reidde, wijdt zich­zelf al sinds haar ontstaan in 1940 aan een­heid en gebed.

Tijdens de Week van gebed voor een­heid bid­den we­reld­wijd miljoenen chris­te­nen mee. Door samen te bid­den wordt de een­heid ervaren. Tege­lijk wordt in het gebed verant­woor­de­lijk­heid genomen voor anderen door de problemen van de samen­le­ving in de voor­beden een plek te geven.

De jaar­lijkse Week van gebed voor een­heid wordt in Nederland geor­ga­ni­seerd door de Raad van Kerken en MissieNeder­land. Lees meer op www.week­van­ge­bed.nl.

   

Tags: 

webinar.1300x700

JongKatholiek lanceert vier nieuwe online catecheseseries! interactief, met alle deelnemers en face2face!

In 2020 organiseerde JongKatholiek, de jongerenafdeling van de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland, met succes diverse online catecheseseries die allemaal snel waren volgeboekt, sommige hadden zelfs wachtlijsten.  Na dit introductiesucces heeft JongKatholiek besloten dit eerste kwartaal van 2021 vier nieuwe catechesesessies te lanceren.

JongKatholiek heeft vier onderwerpen, te beginnen met “De harmonie tussen geloof en rede”, over Godsbewijzen van Augustinus en Anselmus. Tweede onderwerp is “(over)leven als Christen”. Jongeren gaan hier in op onderwerpen als lijden, naastenliefde en zo meer aan de hand van Augustinus boek Belijdenissen.

Derde onderwerp is “Liefde en seksualiteit”.  Aan de hand van de Theologie van Paus Johannes Paulus II gaan jongeren in gesprek over liefde, relaties en seksualiteit.  Met het vierde onderwerp gaan de deelnemers in twaalf avonden kennismaken met het denken van Thomas van Aquino. Elk onderwerp is verdeeld over diverse online sessies. De sessies vinden plaats op doordeweekse avonden en de deelname is gratis.

Meer informatie over de online catechese en aanmelding is te vinden op de website van JongKatholiek.

Kerkbalans

Actie Kerkbalans: Steun de parochie. Als we graag zien dat toekomstige generaties zich ook welkom weten in de kerk, dan moeten we er nú voor zorgen dat de kerk toekomst heeft, door zelf het geloof voor te leven en door de eigen parochie financieel mee te ondersteunen.

Geef vandaag voor de kerk van morgen

is het thema voor de Actie Kerkbalans 2021. We zouden echter ook kunnen vragen

Geef je om je kerk?

En we denken hierbij niet alleen aan de gebouwen maar met name aan de kerkgemeenschap. Samen kunnen we van betekenis zijn en blijven voor de mensen om ons heen. Zeker in de actuele, moeilijke tijd met corona hebben we elkaar en de kerk nog harder nodig.

Hierbij past de visie voor de komende jaren die het pastorale team samen met het parochiebestuur, vrijwilligers en betrokken parochianen aan het ontwikkelen is. Door corona is dit proces wat vertraagd maar U hoort hier binnenkort meer over. Wij zijn immers samen parochie en worden gevraagd om er samen de schouders onder te (blijven) zetten…

Dit jaar houden we de Actie Kerkbalans ter ondersteuning van onze parochie Heilige Drie-eenheid in de periode van 16 tot 30 januari. De Kerk krijgt géén subsidie. Onderhoud en energie van de gebouwen, de koffie maar ook het (pastorale) personeel en de maatschappelijke projecten kosten veel geld. Daarom is er de Actie Kerkbalans!

Met uw steun en bijdragen kunnen we samen een betrokken en vitale kerkgemeenschap zijn en blijven, waarin het pastorale team aanspreekbaar is en haar energie kan aanwenden voor het welzijn van de parochiegemeenschap. We kunnen hierdoor vanuit ons prachtige geloof en van daaruit er voor elkaar te zijn, een gemeenschap zijn om te vieren, hulp en troost te vinden in de moeilijke momenten in het leven alsook een ‘plek’ om de vreugdevolle gebeurtenissen in ons leven met elkaar te delen. Om hieraan invulling te kunnen blijven geven is uw financiële steun onontbeerlijk! Voor een inzicht in de kosten en het resultaat van onze parochie verwijzen wij u naar het financieel overzicht van 2019 (Uitgaven parochie h3eenheid 2019). Doordat we in 2020 sterk belemmerd zijn door corona is de prognose van het resultaat somber en hopen we op extra aandacht.

Het is jaarlijks een grote opgave om de uitgaven in balans te brengen met de inkomsten. Helaas is dit al enkele jaren niet meer realiseerbaar geweest. Willen we werkelijk de continuïteit waarborgen en de parochie voorzien van een vernieuwde vitaliteit dan dienen we ook echt kritisch te kijken naar hoe we als parochie, in de nabije en verdere toekomst, dienstbaar kunnen blijven aan onze doelstellingen! Ook bij u als parochiaan (!) ligt hier een taak om naar mogelijkheid uw steun te uiten. Wij rekenen op ruimhartige bijdragen…

Geef voor uw parochie; zij is het meer dan waard! Alle gevers en vrijwilligers dank voor uw bijdragen en steun.

Jos Verstegen, penningmeester
Jacques Grubben, pastoor

Aanbevelingsbrief van Mgr. Gerard de Korte, de bisschop wil alle katholieken van het bisdom vragen e komende Kerkbalans 2021 extra te ondersteunen Mgr. G. de Korte roept op om Kerkbalans 2021 extra te ondersteunen

Het algemene bankrekeningnummer van de parochie is:

Heilige Drie-Eenheid:                                                                  NL14 RABO 0105 1026 01

Voor uw bijdrage aan de Kerkbalans staan ook volgende nummers ter beschikking:

Heilige Drie-Eenheid,  locatie Lourdes:                                    NL64 INGB 0000 8449 99

Heilige Drie-Eenheid,  locatie Groenestraat:                            NL53 INGB 0001 0222 22

Heilige Drie-Eenheid,  locatie Hatert:                                        NL75 INGB 0000 9296 76

Heilige Drie-Eenheid,  locatie Hatert:                                        NL28 RABO 0119 4005 37

Heilige Drie-Eenheid,  locatie Malden:                                      NL18 RABO 0131 6014 74

Heilige Drie-Eenheid,  loc Ontmoetingskerk:                           NL37 ABNA 0453 4213 50

Heilige Drie-Eenheid,  loc Ontmoetingskerk:                           NL43 INGB 0001 4137 00

Heilige Drie-Eenheid,  loc H. Landstichting en Berg en Dal: NL94 ABNA 0236 5546 11

 

2019-05-meimaand-kaarsjes-3-749x999

Gebed en een kaarsje branden  in tijden van het Corona-virus

In verband met versoepeling van de maatregelen van de Nederlandse regering en van de kerkelijke overheden mogen er geen publiek toegankelijke vieringen in onze kerken worden gehouden, zie hiervoor  elders op deze website. Maar zoveel mogelijk blijven kapellen ook open voor gebed en het branden van een kaarsje op zijn tijd:

zondagen

Grot Lourdeskerk 11:30-12:30 uur

Mariakapel Groenestraatkerk 10:00-17:00 uur

Kapel Berg en Dal 10:00-14:00 uur

Ontmoetingskerk, Cenakelkerk H.Landstichting, Kapel Malden, Kapel Sacramentijnen: 11:00-12:00 uur

doordeweeks

Mariakapel Groenestraatkerk 10:00-17:00 uur

Mariakapel Dukenburg, Kapel Malden, Kapel Sacramentijnen: 10:00-11:00 uur

Iedereen die een kerk of kapel betreedt, wordt gevraagd om minstens 1,5 meter afstand tot de ander te bewaren. De tijden kunnen veranderen; houdt de website in de gaten: www.parochie-heiligedrie-eenheid.nl en www.ontmoetingskerk.net

 

Bisschop-de-Korte-bij-raam-e1585052390380

Vijfde Woord ter bemoediging van onze bisschop Mgr. G. de Korte met aandacht voor het onderwerp: ONS DOOPSEL EN VERANTWOORDELIJKHEID

Beste broeders en zusters,

Afgelopen zondag hebben wij met het feest van de Doop van de Heer, liturgisch gezien, de Kersttijd afgesloten. De kerstversieringen in kerken en huizen worden opgeruimd. De kerststal kan weer naar zolder. Het Evangelie van zondag maakte duidelijk dat wij met Kerstmis niet zomaar een geboorte hebben gevierd. Bij de doop van Jezus in de Jordaan wordt Hij aangewezen als de welbeminde Zoon. In Christus zoekt de Vader ons op. Teken van goddelijke solidariteit.

Ook wij zijn gedoopt. Op ieder van ons heeft God zijn hand gelegd. Hij geeft ons kracht om als verantwoordelijke christenen te leven juist ook in deze nare en spannende tijd. Op wat langere termijn lijkt er licht aan de horizon te schijnen. Maar de komende maanden  worden nog lastig. Wij moeten nog even de woestijn accepteren voordat er meer vrijheid en spontaniteit in het beloofde land mogelijk zal worden .

Levensvernieuwing
Het Evangelie bracht ons zondag opnieuw naar de Jordaan. Johannes de Doper heeft daar een massale doopbeweging op gang gebracht. Aan de oevers van de rivier spreekt hij mensen aan en daagt hen uit om hun leven nog eens goed te overwegen. Mensen moeten zich laten dopen als een uiterlijk teken van innerlijke reiniging. Want er staan grote dingen te gebeuren. De Messias is op komst. Johannes is er diep van overtuigd dat een bekering van het hart nodig is. Hij heeft met een scherpe blik om zich heen gekeken. Hij kent de wereld en hij kent het hart van ons mensen. Hij ziet het krabben en het klauwen. Hij ziet het onrecht en de onvrede. Er is zoveel dat het verbond met God weerspreekt.

Wanneer Johannes vandaag zou hebben geleefd dan zou hij ongetwijfeld wijzen naar oorlogsgebieden in Jemen en Ethiopië. Maar ook naar de 80 miljoen vluchtelingen die te vaak aan hun lot worden overgelaten. Maar ook dichter bij huis zou Johannes kunnen wijzen op onze eigen jaloezie, op onze zucht om de eerste te willen zijn; onze roddel en achterklap. Kijk maar, zegt Johannes, kijk in de spiegel en ontdek jezelf. Daarom klinkt die oproep tot ommekeer en levensvernieuwing. De doop is daarvan een teken. Water zuivert en kan zo een teken zijn van een nieuwe start.

Doop van Jezus: solidariteit met falende mensen
In het Evangelie lezen wij dat ook Jezus zich meldt bij Johannes. En Hij stelt een opvallende daad. Hij daalt af in het doopwater en laat zich door de Doper dopen. Op het eerste gezicht is dat vreemd en verwonderlijk. Want Jezus heeft toch geen bekering nodig. Hij is bij uitstek de Rechtvaardige die helemaal open is voor God en voor de mensen. En toch daalt hij af in het water van de Jordaan. Christus wordt zo helemaal één met ons. Midden onder zondaars en bedelaars neemt Hij plaats. De ene Rechtvaardige verklaart zich solidair met falende en liefdeloze mensen. Niet alleen op het kruis van Golgotha, maar ook al bij het afdalen in de Jordaan. Hij die geen doopsel van bekering nodig heeft, verbindt zich met allen die dat doopsel wel nodig hebben. Het gaat om een vrijwillige zelfgave die heel het openbare leven van Christus zal bepalen en die een hoogtepunt krijgt op het kruis, tot onze verzoening.

Als Jezus het doopsel ontvangt, krijgen wij een doorkijk op wie Hij is. De veelgeliefde Zoon van de Vader. God zoekt ons op. In Christus toont de Vader hoezeer Hij van ons houdt en ons nabij wil zijn. Jezus onthult Gods zachtmoedigheid en geduld; zijn verzoenende liefde. De contouren van het optreden van de Heer vinden wij terug bij de profeet Jesaja. Jezus roept niet en schreeuwt niet. Als de Barmhartige breekt Hij het geknakte riet niet, noch dooft Hij de kwijnende pit. Geknakt riet en een dovende pit zijn treffende beelden voor de situatie van ons mensen. Ons bestaan is immers gebroken. Wij verlangen naar geluk en vrede maar niet zelden leeft er onvrede in ons hart. Wij zijn kleine, broze mensen die kwetsbaar leven voor Gods aangezicht. Bij die stand van zaken komt Christus bij ons staan. Niet verwijtend maar solidair; niet verstotend maar vol aanvaarding. De geschonden mens wordt genezen, de schuldige mens ontvangt vergeving en de hulpeloze mens ontvangt nieuw levensmoed.

Ons eigen doopsel
Wij zijn ook gedoopt. Wij ontvingen niet het doopsel van Johannes. Wij zijn gedoopt in de naam van de Vader, de Zoon en de Geest. God heeft op ieder van ons zijn hand gelegd. Ons eigen doopsel wil meer zijn dan een etiket, meer dan een ritueel. Als het goed is, valt dat ook te zien aan onze manier van samenleven met God en met elkaar. Wij zijn geroepen om Gods liefde te delen met elkaar. Johannes doopt met water; Christus doopt ons met de Geest. En dat is, hopelijk, niet alleen een vrome kreet. Christus schenkt ons de Geest als Helper en Trooster. Juist in deze lastige dagen kunnen wij de hulp en de troost van de Heer natuurlijk ontzettend goed gebruiken. Wij blijven geroepen om een bijdrage te leveren aan de opbouw van onze Kerk. Door de coronacrisis spreken wij daar minder over maar de inzet voor een missionaire Kerk blijft actueel. Gods Geest maakt ons hopelijk creatief om wegen te vinden om het Evangelie van Gods onvoorwaardelijke liefde in Christus te delen met ons tijdgenoten.

U weet dat ik mij zorgen maak over het gebrek aan hoffelijkheid en de toename van de verharding in ons samenleving. Met afschuw hebben de meesten van ons afgelopen week gekeken naar de beelden uit Washington. Christenen zouden aan de verharding niet mee moeten doen. Niet alleen uit beschaving maar juist ook geïnspireerd door ons geloof. Ieder mens is een schepsel van God en heeft daardoor een unieke waardigheid. En juist in een gepolariseerde samenleving zijn christenen geroepen om het bonum commune, het algemeen welzijn te dienen. Laten wij vooral zoeken naar wat ons verbindt en in onderlinge samenwerking de noden van onze tijd bij de horens vatten.

Woestijn en beloofd land
Ik schrijf dit Woord ter bemoediging midden in de tweede lockdown. Doordat het vaccinatieprogramma is opgestart, lijkt er op langere termijn licht aan het einde van de tunnel te schijnen. Maar op korte termijn staan de meeste seinen nog op rood. De besmettingen blijven veel te hoog en de druk op de zorg is nog steeds zeer groot. In Bijbelse termen zijn wij  voorlopig nog in de woestijn. Juist nu moeten wij als christenen onze verantwoordelijkheid nemen en alles doen om het aantal besmettingen in te dammen. In de huidige omstandigheden zijn geduld, uithoudingsvermogen en veerkracht belangrijke waarden. In kracht van de troostende en helpende Geest van de Heer is er veel mogelijk.

Laten wij er zijn voor elkaar, juist ook voor mensen die in deze tijd extra eenzaam zijn. Een klein gebaar van humaniteit kan vaak het verschil maken. Een glimlach, een brief, een mail, een telefoontje, een klein cadeau of een mooie bos bloemen. Het is vaak een kleine moeite maar geeft groot plezier. Wij allen zijn kleine en kwetsbare mensen. Ons leven is geschonden en broos. Maar de Trooster en Helper kan ons bemoedigen en sterk maken. Laten wij volhouden. Nog even de woestijn accepteren voordat er hopelijk meer vrijheid en spontaniteit in het beloofde land mogelijk zal zijn.

Mgr. dr. Gerard de Korte
bisschop van ’s-Hertogenbosch

 

 

Belangrijk-bericht

Raadpleging parochianen Heilig Landstichting m.b.t. de toekomst van de Parochie

Zoals u ongetwijfeld nog weet hebben er in het najaar op verschillende locaties van onze parochie visiebijeenkomsten plaatsgevonden waarin naar aanleiding van de inbreng van de parochianen bij de Advents(wens) boom van 2019, teruggekoppeld werd. Tevens werd er nadrukkelijk gesproken over de vijf pijlers van de visie.

  • Geloof vieren
  • Geloof vormen en verdiepen
  • Gemeenschap van gemeenschappen
  • Dienstbaar zijn binnen de geloofsgemeenschap en naar buiten toe
  • Kom, zie en doe mee!

Op de locaties Heilig Landstichting is dit vanwege Corona tot nu toe niet gelukt met de huidige beperkingen. Derhalve heeft de Visiegroep besloten om de parochianen van deze locaties de gelegenheid te geven om per e-mail te kunnen reageren op het bijgevoegde visiedocument: Geloof vieren, praatstuk t.b.v. Visiebijeenkomsten 2020, zoals dat op de andere locaties ook het geval is geweest.

U kunt uw reacties voor de locatie Heilig Landstichting (de Cenakelkerk) sturen naar locatielandstichting@h3eenheid.nl

De eerdere verslagen van de overige locaties kunt u vinden op het onderdeel Toekomst Visie op deze website, wilt u dat lezen: klik hier.

Belangrijk-bericht

Raadpleging parochianen Dukenburg m.b.t. de toekomst van de Parochie

Zoals u ongetwijfeld nog weet hebben er in het najaar op verschillende locaties van onze parochie visiebijeenkomsten plaatsgevonden waarin naar aanleiding van de inbreng van de parochianen bij de Advents(wens) boom van 2019, teruggekoppeld werd. Tevens werd er nadrukkelijk gesproken over de vijf pijlers van de visie.

  • Geloof vieren
  • Geloof vormen en verdiepen
  • Gemeenschap van gemeenschappen
  • Dienstbaar zijn binnen de geloofsgemeenschap en naar buiten toe
  • Kom, zie en doe mee!

Op de locaties Ontmoetingskerk is dit vanwege Corona tot nu toe niet gelukt met de huidige beperkingen. Derhalve heeft de Visiegroep besloten om de parochianen van deze locaties de gelegenheid te geven om per e-mail te kunnen reageren op het bijgevoegde visiedocument: Geloof vieren, praatstuk t.b.v. Visiebijeenkomsten 2020, zoals dat op de andere locaties ook het geval is geweest.

U kunt uw reacties voor de locatie Ontmoetingskerk Dukenburg sturen naar secretariaat@ontmoetingskerk.net

De eerdere verslagen van de overige locaties kunt u vinden op het onderdeel Toekomst Visie op deze website, wilt u dat lezen: klik hier.

Contact

Centraal Parochiesecretariaat:

Hatertseweg 111

6533 AD Nijmegen

tel: 024 – 355 3630

e-mail:
parochiecentrum@h3eenheid.nl

Bereikbaar op werkdagen tussen 09.00-12.30 uur.