Featured Image

Raadpleging parochianen Dukenburg m.b.t. de toekomst van de Parochie

Zoals u ongetwijfeld nog weet hebben er in het najaar op verschillende locaties van onze parochie visiebijeenkomsten plaatsgevonden waarin naar aanleiding van de inbreng van de parochianen bij de Advents(wens) boom van 2019, teruggekoppeld werd. Tevens werd er nadrukkelijk gesproken over de vijf pijlers van de visie.

  • Geloof vieren
  • Geloof vormen en verdiepen
  • Gemeenschap van gemeenschappen
  • Dienstbaar zijn binnen de geloofsgemeenschap en naar buiten toe
  • Kom, zie en doe mee!

Op de locaties Ontmoetingskerk is dit vanwege Corona tot nu toe niet gelukt met de huidige beperkingen. Derhalve heeft de Visiegroep besloten om de parochianen van deze locaties de gelegenheid te geven om per e-mail te kunnen reageren op het bijgevoegde visiedocument: Geloof vieren, praatstuk t.b.v. Visiebijeenkomsten 2020, zoals dat op de andere locaties ook het geval is geweest.

U kunt uw reacties voor de locatie Ontmoetingskerk Dukenburg sturen naar secretariaat@ontmoetingskerk.net

De eerdere verslagen van de overige locaties kunt u vinden op het onderdeel Toekomst Visie op deze website, wilt u dat lezen: klik hier.

Featured Image

Overweging 27 december 2020 door pastor Trees Versteegen: Jubelen over de belofte!

We tuimelen door de tijd. Het coronavirus maakt een jojo van ons bestaan. veranderende maatregelen maken onmogelijk hoe we hadden verzonnen elkaar te kunnen ontmoeten, en nauwelijks hadden we iets nieuws bedacht, of het is alweer anders. Alsof voor sommigen onder ons het bestaan zonder corona al geen jojo was: zij verloren een geliefde; mensen kregen kanker, met toch de kans op behandeling, of ook weer niet. En er werden kinderen geboren. En eindelijk komt er gerechtigheid in de toeslagenaffaire.
Dat is het getuimel dat binnen ons blikveld valt, daarbuiten ging het leven ook door. Hoe zou het in Syrië zijn? En die kinderen die ontvoerd werden in Nigeria? Was er ook niet iets aan de hand in Ethiopië? En werden de Filipijnen niet geteisterd door stormen?

Zo tuimelen we heen en weer. Steeds opnieuw. De toekomst lijkt ver weg te zijn. We lijken genoeg te hebben aan alleen de zorgen – de sores- vandaag.

En dan is er het Jezuskind. Het is niet alleen een liefdevolle en beloftevolle komst van God bij ons, Dit Jezus kind laat ook zien dat God werk maakt van zijn toekomst met ons. Daarover vertellen ons de Bijbelteksten van vandaag,

Ook al lazen we twee verhalen, het zijn er eigenlijk drie.

Abraham hoort de eeuwige, God, tot hem spreken die hem een erfgenaam belooft: Kijk naar de hemel en tel de sterren, als Ge kunt. Zo talrijk wordt uw nageslacht. Het is een van die bijzondere geboorte-aankondigingen in de bijbel, waarvan we deze dagen en weken al getuige waren. Abram gelooft God. Sara wordt zwanger en hen wordt een zoon geschonken.
Met de komst van het kind van Sara en Abram laat God zien dat er toekomst is voor zijn volk. Zoveel nakomelingen als er sterren zijn. God maakt zijn belofte waar.

Dat God toekomst schept ziet ook Simeon. Hij werd van binnenuit door de Geest gedreven naar de tempel, waar hij de Messias zal ontmoeten. Het is een fijne zin: Hij was door de geest gedreven. Het is een zin die bij ons past. Gelovend en hunkerend zijn we, om de Messias te ontmoeten, om te zien dat het waar is dat God een nieuw begin heeft gemaakt. We zijn gedreven naar God en elkaar door de Geest.

Simeon ziet het heil in het Jezuskind: ‘Nu kunt Gij, Heer, volgens uw woord uw dienstknecht laten gaan in vrede, daar ik met eigen ogen heb aanschouwd uw heil, dat Gij onthult aan alle volken, de heidenen een openbarend licht, en heerlijkheid voor Israël uw volk.’
God heeft in Jezus het heil gestuurd. Simeon ziet het en zegt of jubelt het uit. Hij is gerust. God heeft toekomst gemaakt, voor ons, voor allemaal.
Wat valt er eigenlijk te jubelen over de toekomst? Het heil in onze toekomst. We denken natuurlijk aan het vaccin. En daarna weten we het niet zo goed. We zijn toch voorbij aan de wish-en bucketlist die we maken aan het begin van het nieuwe jaar. Vanuit de somberheid en eenzaamheid van nu weten we misschien niet zo goed wat die belofte inhoudt.
Ik vroeg een oude bevriende abdis ooit, in een tijd dat haar orde langzaam uitstierf en zij zelf ook kanker had: Hoe ga je om met deze tegenslagen? Wat gebeurt er met jouw vertrouwen in God? En ze antwoordde: het is heel eenvoudig, als God zijn hele leven voor mij en voor ons heeft gezorgd, zal hij dan nu ophouden dat te doen? Zij vertrouwde op wat God tot dan toe in haar leven had gebracht, dat hield een belofte in voor de toekomst..

Hoe de Gods’ toekomst eruit ziet wordt aangekondigd in een derde verhaal. Het is verborgen in de evangelielezing van Lucas. Het gaat over die vrouw daar rechts afgebeeld, in die groene mantel, die een beetje afzijdig en treurig staat te kijken. In het verhaal van Lucas komt zij aarzelend naderbij en spreekt over de bevrijding van Jeruzalem. Haar naam is Hanna.
Het is niet de eerste Hanna die spreekt, ze wordt niet voor niets zo genoemd. De evangelist laat in haar naam een verhaal uit de traditie doorklinken.
Hanna, een profetes, was de moeder van Samuel, een van de founding fathers van de joodse traditie. Als haar de geboorte van Samuel wordt aangezegd barst zij uit in een gezang.

Ze jubelt en juicht:
Nu juicht mijn hart dankzij God,
fier heft mijn hoofd zich op, dankzij de HEER,
mijn mond spreekt vrijmoedig tegen mijn vijanden,
want dankzij uw hulp beleef ik vreugde.

God maakt arm en hij maakt rijk,
vernedert diep en heft hoog op.
Hij verheft uit het stof wie berooid is,
uit het vuil tilt hij op wie alles ontbeert.
Hij laat hen wonen bij hooggeplaatsten,
hij houdt een ereplaats voor hen vrij.
Van de Eeuwige zijn de pijlers der aarde
waarop hij de wereld heeft vastgezet.

Onze Hanna kondigt ons de belofte van gerechtigheid van God aan. Komt de gerechtigheid waarover Hanna zingt vanzelf? Nee, zij komt van de mensen die er in geloven en er op vertrouwen. Komt zij alleen in woorden? Nee, ze komt wie de gerechtigheid haar willen dragen, in hun doen en laten, zoals we reëel zien in de zorg, In de echte aandacht die we voor anderen hebben. We schorten harde oordelen over elkaar op. God keert de wereld om, zo zingt zij, Hij heft op wie berooid zijn, hij tilt op wie ontbeert. De gerechtigheid van God, zij is ons gegeven in de komst van het kind, in de belofte van God dichtbij te zullen zijn. In alle onze ontberingen. We zien de gerechtigheid dichtbij, vermoeden het heil, kunnen er op vertrouwen.

Nu hebben wij het heil aanschouwd. En kunnen geloven en danken over de bevrijding die ons is aangezegd. Straks aan het einde jubelen wij (niet wij hier, maar de zangers en u thuis) Gloria aan God. Want hoe stil we ook zijn, het is tijd om te jubelen over de komst van het Godskind. Gods belofte.

Amen.

Featured Image

Overweging Kerstmis 2020  Jesaja 9: 1-6  Lucas 2; 1-16 door pastor Joska van der Meer: Wees niet bang!

Midden op de donkere snelweg opeens een helder licht.
Is dit  het schitterend licht voor het volk  ronddolend in het donker?
Ik kom dichterbij en zie in grote neonletters: Blijf thuis!
Alleen wie al onderweg is, ziet het. En zit dus meteen met een dilemma:
de noodzakelijke reis vervolgen of bij de afslag verderop omkeren…

De herders hebben dat probleem niet.  Ze leven buitenaf,  in splendid isolation.
Hun nacht leek heel gewoon, want het reisbevel van de keizer bereikt de afgelegen velden niet. Als er wel bereik was geweest, waren ze dan op reis gegaan?
Ze telden immers toch niet mee…

De herders leven buiten bereik. Het is de positie waar je in deze dagen jaloers op kunt zijn:
Een plek waar wereldnieuws vol geweld, ongekend onrecht en pandemie aan voorbij gaat. Maar die nacht zal er ook in hun leven een heleboel veranderen.
Opeens staat de wereld op zijn kop!
Zij horen als eerste het wereldnieuws: de redder van de wereld is geboren!

Dit is schitterend licht dat opgaat voor het volk ronddolend in het donker.
Er is licht aan het einde van de tunnel!
Maar om het te zien, zullen ze wel zich moeten toevertrouwen en op weg durven gaan….
Doen ze dat? Of blijven ze buitenaf, hun thuis?  Dat zou goed kunnen: omdat ze het bericht van de engel niet kunnen geloven, het zien als fakenieuws  of opzien tegen de ongewisse reis. Wees niet bang! zegt de engel.
Is dat genoeg  voor de herders om die noodzakelijke reis te gaan ondernemen?
Dat is de vraag, dé cliffhanger van het evangelie van deze nachtmis.

Het is ook de vraag die het kerstkind ieder jaar opnieuw aan ons stelt.
Kom je me opzoeken? Kom je naar mij als je blij en dankbaar bent? Kom je je zorgen met me delen?
Kom maar als je moe en wanhopig bent, bij mij mag je schuilen.

Velen willen  in deze dagen dolgraag het pasgeboren kind bezoeken.
De aandacht richten op wat rust geeft en hoop op toekomst en de Hemelse vrede voelen.
En dat kan, altijd, onder alle omstandigheden!
Kijk maar naar  hoe het Jozef en Maria vergaat.
Hoe anders zullen zij zich de geboorte van hun kind hebben voorgesteld!
Maar ze maken van niets iets,  de stal wordt een warm nest, een thuis.
Het is zoals het is: het kind wordt geboren!

God laat zich geen halt toeroepen: hij komt ter wereld
en toont zich een bewogen en betrokken God!
Juist in het donker, juist als lijden en dood de wereld in zijn greep houden.
God zet de stippen op de horizon in een klein weerloos kind.
In zijn namen hoor je hoe God er is en zal zijn voor iedereen:
als Wonderbare raadsman, Goddelijk held, Eeuwige Vader, Vredevorst.
God biedt ons aan om bij dit kerstkind op adem te komen.
Nu in de aanblik van het pasgeboren kind in de kribbe.
Later Jezus uitgegroeid tot een betrokken en bewogen mens,
Redder, vol zorg en aandacht voor al wie rechteloos en weerloos is.

Wat doe je met die uitnodiging? Ga je op weg of blijf je thuis?
Vind je het niet te geloven, fakenieuws of een te ongewisse reis…..
Wees niet bang, zegt de engel. We snakken naar hoop en dageraad. Wat doen de herders?

 Pastor Trees (met loopmicrofoon) “Dat weet je als je verder leest, zoals gebeurt in de : dageraadsmis: Zodra de engelen bij hen weg waren gegaan, zeiden de herders tegen elkaar: Kom, laten we naar Bethlehem gaan om te zien wat er gebeurd is.  
Ze haasten zich erheen en vonden Maria en Jozef en het pasgeboren kind in de kribbe”  (Lucas 2 vers 15 en 16).

Pastor Joska: Zij gingen dus! De herders zijn, net als wij, het kerstkind gaan zoeken!
En ze vinden wat hen beloofd werd!
Zij en vele mensen na hen hebben bij dit kind rust en vrede gevonden.
Iemand om bij te schuilen in alle onrust en onrecht van het leven en van hem te leren hoe daarmee om te gaan. Als ze thuis bij de schapen waren gebleven, hadden ze dat nooit gevonden.

Onderweg op de donkere snelweg nader ik het felle licht en lees:
Blijf thuis. Samen tegen Corona.
Weg is de Hemelse vrede, ik ben weer terug op aarde in onze gesloten werkelijkheid.

Maar dan, licht opeens in die neonletters de boodschap van het kerstkind op:
Draag samen zorg voor al wie kwetsbaar is!

Laten we thuis of in een noodzakelijke reis die zorg en aandacht samen uitstralen.
Dan wordt het, hoe dan ook, een  zalig kerstmis!

Featured Image

We houden contact!!!!!!! Ook tijdens lockdown!

Ook nu tijdens lockdown!!!

Wilt u een persoonlijk gesprek met pastor Joska van der Meer of Trees Versteegen? Laat het dan weten via het secretariaat of  stuur hen een email:

Joska.vandermeer@ontmoetingskerk.net

Trees.versteegen@ontmoetingskerk.net

Op maandagmorgen tussen 10.30 en 11.30 kunt u op de website www.ontmoetingskerk.net klikken op de knop pastoraal ontmoeten. Laat u verrassen wie u daar zomaar treft. De pastor leidt het groepsgesprek en u kunt ook een persoonlijke afspraak maken.

Contact

Centraal Parochiesecretariaat:

Hatertseweg 111

6533 AD Nijmegen

tel: 024 – 355 3630

e-mail:
parochiecentrum@h3eenheid.nl

Bereikbaar op werkdagen tussen 09.00-12.30 uur.