Overweging 6e zondag door het jaar 14 februari 2021 Cenakelkerk

Overweging 6e zondag door het jaar 2021                                  Margaret de Groot-Vlasveld

Lev., 13,1-2.45-46 / Mc., 1,40-45

 

Als de dagen lengen, gaat de vorst strengen. Dat hebben we de afgelopen week gemerkt. Naast de beperkingen die de Coronacrisis ons brengt met een lockdown en een avondklok, kregen we er deze week, in onze regio, een koudegolf bij. Voor de een was het een welkome afleiding om te genieten van de sneeuw en ijs. Voor de ander gaf het nog meer isolement dan het afgelopen jaar is geweest. Gelukkig zal de vorst sneller verdwijnen dan Corona.

Wat dacht u, toen u de lezingen van vandaag hoorde? We worden wakker geschud omdat de lezingen actueler zijn dan ooit. In de eerste lezing kunnen we het nu zo interpreteren: ‘Heeft u klachten die lijken op verkoudheid of griep, blijf thuis. Laat u zich testen en wacht in isolatie de uitslag af. Als u besmet bent met het Coronavirus, bent u een gevaar voor mensen om u heen.’

Aan de hele samenleving wordt opgelegd dat ze 1,5 meter afstand houden, mondkapjes dragen etc. We leven nu allemaal als melaatsen, onreine mensen. Hulpverleners spannen zich enorm in en staan in veilige kleding klaar om ons te helpen. Veel patiënten worstelen zich een weg naar herstel, naar genezing. Voor een groot aantal was er geen redding meer, kwam er het onontkoombare einde. Familieleden moesten op afstand afscheid nemen, een blijvend verdriet in het rouwen.

Jezus ontmoet de melaatse, deze smeekt in zijn wanhoop, hij wil gereinigd worden. Wij zijn nu hoopvol gestemd dat er een bescherming komt, door middel van een vaccin, waardoor we het besmettingsgevaar kunnen afwenden. We zien de zoektocht in ons land, wie er als eersten in aanmerking komen. We zien de strijd in Europa, in de wereld, waarin het recht van de sterksten, de welvaartslanden zich manifesteert.

In het Evangelie typeert Marcus kort en krachtig het contact tussen Jezus en de melaatse. Hij gebruikt vier werkwoorden: Jezus kreeg medelijden, stak zijn hand uit, raakte de melaatse aan en sprak hem aan. Medelijden, hand uitsteken, aanraken en aanspreken. Vandaag gaat het over méér dan de genezing van een ziekte of een kwaal. Het gaat over een reiniging. De melaatse is niet alleen fysiek getroffen, zijn hele wezen is aangetast. Hij wordt buitengesloten. Als hij gereinigd wordt komt er genezing en wordt zijn sociale leven teruggegeven. Zoals een gezondheidspaspoort waarin staat dat je gevaccineerd bent en deel mag nemen aan het maatschappelijke leven.

We kunnen het wegzetten van mensen veel breder trekken. Afkomst, huidskleur, religie, beperkingen, het verlies van werk, noem maar op. Je leven kan eraan onderdoor gaan als je gezien wordt als minderwaardig. Hoe kijken wij naar de wanhoop die meegedragen wordt? Zien wij alleen de ziekte, het gedrag, het verdriet? Lichamelijke klachten worden als eerste serieus genomen en onderzocht.

Na mijn middelbare school ben ik gaan werken als radiologisch en radiotherapeutisch laborante, de medische wereld was en is me zeer dierbaar. Ik heb geleerd dat een patiënt, naast een goede diagnose en behandeling, er vooral behoefte aan heeft gezien te worden als mens, met een levensverhaal, die een kring van familie en vrienden om zich heen heeft. Een uitspraak van Hippocrates, vader van de westerse geneeskunde, die 2400 jaar geleden leefde, was mijn leidraad. “Het is veel belangrijker te weten welke persoon de ziekte heeft dan welke ziekte de persoon heeft”.

Waar het evangelie van Markus naar toe wil is ons voor te houden dat reinigen van dit kwaad alleen maar mogelijk is als we handelen zoals Jezus dat deed: hij vermijdt niet het contact met de lijdende mens. Aan ons wordt gevraagd om de vier kernwoorden mee te nemen. Vanuit medelijden onze hand uit te steken, de ander aan te raken en aan te spreken.

Woensdag begint de Veertigdagentijd. Een tijd van inkeer, het lijden van Jezus verstaan. Juist nu we zelf ontberingen ervaren, mogen we zijn eenzaamheid, zijn woestijntocht en lijden verstaan op een diepere laag. We gaan op weg. De dagen gaan lengen, de koude dagen zullen wijken. De vogels laten al voorzichtig van zich horen. Het wordt lente, Jezus raakt ook ons aan, het wordt ook dit jaar Pasen. Moge het zo zijn. Amen.

Slotgebed

 

God, laaf ons aan de bron die vriendschap heet,

                 dat wij ons geven aan elkaar, zoals een bron zich geeft.

Laaf ons aan de bron die wijsheid heet,

                 dat wij de waarheid proeven die ons vrijmaakt.

Laaf ons aan de bron die troost heet,

                 dat wij weerbaar blijven als het leven ons pijn doet.

Laaf ons aan de bron die vreugde heet,

                 dat wij leren genieten van al het mooie in het leven.

Laaf ons aan de bron die stilte heet,

                 dat wij aandachtig zijn voor het geheim in mensen en dingen, voor Uw Geheim.

God, die de Bron zijt van ons bestaan, naar U stromen wij toe.

Strek Uw liefdevolle hand uit en maak ons rein. Amen

Meer nieuws

Overweging, 28 februari, 2e zondag 40 dagentijd 2021 B door pastoor Jacques Grubben.

In de afgelopen weken las ik een spraakmakend boek met […]

PaasChallenge in de parochies voor het hele gezin: “Wees niet bang!”

In samenwerking met de heilige Franciscusparochie (Bommelerwaard) en Jong Protestant […]

Preek voor de eerste zondag van de Veertigdagentijd 2021 Cenakelkerk

Preek voor de eerste zondag van de Veertigdagentijd 2021    […]

PLAATSEN VAN GENEZING: Het 9e woord ter bemoediging van onze bisschop Mgr. Gerard de Korte in de Veertigdagentijd..

Beste broeders en zusters, Afgelopen woensdag zijn wij de Veertigdagentijd […]