Overweging, 9 januari, Doop van de Heer C 2022 door pastoor Jacques Grubben.

De voorbije week was voor mij er een van rust en bezinning. Ik bezocht in dit verband een expositie over de ‘verticale’ dimensie in een mensenleven van een Letse kunstenares. Engelen, de Heilige Familie en de beker van het Nieuwe verbond werden in diverse kleurstellingen op een schitterende manier in beeld gebracht. In de winkels aldaar zijn de engelen, de leden van de Heilige Familie alsmede de genoemde bekers als ‘gebruiksvoorwerpen’ in allerlei kleuren, grootte en vormen te koop. Vandaag echter wordt onze aandacht gevraagd voor hun rol in ons geloofsleven, voor de verticale dimensie derhalve. De drie genoemde elementen komen in die zin ook voor het voetlicht als we vandaag de Doop van de Heer gedenken.

Bij het Doopsel wordt er, al dan niet door de ouders, gekozen voor de opname in de wereldwijde Kerk. Het ontvangen van het heilig teken van God en Kerk betekent drie dingen. Door het sacrament van het Doopsel worden wij kinderen van God. We richten vanaf dan en in gemeenschap ons vizier op de eeuwigheid én nemen deze verantwoordelijkheid serieus. Dit betekent dat wij een kleurrijke Kerk zijn waarin de verticale en horizontale dimensie, de relatie met God en met elkaar, in de vorm van het kruis verbonden zijn. Dat wil zeggen: God en mensen geven samen kleur aan het leven. Ook in de lezingen is hiervan sprake…

  • de profeet Jesaja (40 1-5, 9-11) spreekt wederom bemoedigende woorden;
  • de brief aan Titus (2, 11-14;3, 4-7) van de apostel Paulus handelt over Gods genade;
  • en in het Evangelie volgens Lucas (3, 15-16, 21-22 wordt Jezus gedoopt.

Voor de tweede keer in een korte tijd horen wij dezelfde bemoedigende woorden van de profeet. Een paar weken terug in de tijd van Advent en nu bij de Doop van de Heer. De tijd van ballingschap is voorbij. Met drie steekwoorden wordt de boodschap samengevat: vergeven, helen en bevrijden. God heeft zich als de goede herder bij uitstek verzoent met Israël, zijn volk. Het is een boodschap van genezing en hoop. De nieuwe uittocht is staat voor de deur. Zij maken zich klaar om terug te keren naar het Beloofde Land. Door zich om te keren naar God in geloof worden de oneffenheden in de onderlinge relatie verwijderd. De verticale dimensie, de relatie met God, krijgt opnieuw de plek die het verdient in het leven van zijn volk. Immers Hij is krachtens het Oude Verbond, hun God

Bij de opname in de grote familie van God, door het ontvangen van het Doopsel, is er ook sprake van een bevrijding. Ook dan zien ouders met de dopeling, net zoals in het Evangelie, hoopvol uit naar de komst van de beloofde Redder of Messias. Het zoeklicht is gericht op de verticale dimensie. Maar wie is Hij? Is het Johannes de Doper die de mensen oproept tot bekering en een hernieuwd geloof in God? En die hen doopt met water in de Jordaan? Nee, want hij ontkent dat hij het is. Johannes geeft twee argumenten. Hij voelt zich als mens zeer klein in relatie tot de almachtige God. Ik ben een mens maar de Messias is God. En hij laat weten dat de beloofde Redder met de Heilige Geest en met vuur zal dopen. Deze is echter al wel in hun midden want Jezus, een achterneef, mens én de zoon van God, vraagt even later om Hem te dopen. Dat doet Hij uit solidariteit met de mensen – Hij wil naast ons staan – maar ook door zichzelf als het ware bekend te maken. Met een mooi woord noemen wij dit ‘Epifanie’.

Na het doopsel met water is Jezus in gebed hetgeen verwijst naar de verticale dimensie, dat is zijn nadrukkelijke verbondenheid met God de Vader. Drie steekwoorden vatten het gebeuren daarna samen: openen, neerdalen en spreken. Allereerst gaat de hemel openen. Dat gebeurt als het ware ook als wij bidden want God luistert naar onze gebeden. Er daalt een duif als een teken van de verzoening tussen God en mensen, uit de hemel neer. Het is de Heilige Geest en in de mate dat wij in de kracht van deze Geest oprecht bidden, zal God gehoor geven aan onze gebeden. Tot slot spreekt God de Vader de woorden die verwijzen naar psalm 2: ‘Jij bent mijn Zoon, de welbeminde in wie Ik mijn welbehagen heb gesteld.’ Ook in ons als zijn kinderen stelt God zijn behagen…

Gods bevrijdend handelen is voor alle tijden zichtbaar in de mens Jezus, de zoon van Maria, die echter ook de zoon van God is. Op Hem mogen wij onze hoop stellen en in Hem mogen wij geloven. Hij is immers de genade van God die mens is geworden met de mensen alsmede de bron van het levensgeluk voor alle mensen. Jezus is hét ultieme teken van Gods liefde. Hij is de Goede Herder die zorg heeft voor zijn volk. Hij nodigt ons uit om daar blijvend oog voor te hebben. Dat kan echter alleen maar als wij onze blik, horizontaal – door de medemensen heen- en verticaal, op Hem richten. Het betekent dat wij ons los moeten maken van de (beeld)cultuur van afgoden in welke vorm dan ook die er in onze maatschappij bestaat.

Daartoe geeft Hij ons een Helper, de Heilige Geest, die duidelijk maakt wat goed en kwaad is en van God komt en wat niet. Hij is net zoals de engelen een boodschapper of gids en wijst de weg naar het echte leven. Het voorbeeld van de Heilige Familie is hierbij een bron van inspiratie. En wij zijn genodigd om ons te voeden aan de tafel van het Nieuwe Verbond, de Eucharistie. Hierdoor worden wij de kleurrijke gemeenschap die Hij voor ogen heeft. Het is aan ons om de verantwoordelijkheid van het Doopsel serieus te blijven nemen… AMEN

Wilt u de Overweging van de achter ons liggende zondagen nog eens doorlezen, kijk dan op de Homepage, klik op de knop ‘Over ons’ en klik dan op Overwegingen.

Meer nieuws

Leesgroep Zeven Sacramenten nu ook ‘s avonds

Met ingang van woensdag 26 januari zijn er – door […]

Preek voor de 3de zondag door het jaar 22/23 januari 2022 Cenakelkerk

Foto: Arjan Bronkhorst   Preek voor de 3de zondag door […]

Overweging, 23 januari, 3e zondag 2022 C door pastoor Jacques Grubben.

Leren openstaan voor de ‘verborgen’ betekenis van de woorden van […]

Actie Kerkbalans gestart in onze parochie, bankbetalingen zijn veilig

U hebt hiervoor een folder per post ontvangen en onder […]