Preek voor de presentatie van de Heer, Maria Lichtmis Cenakelkerk

Preek voor de presentatie van de Heer, Maria Lichtmis                   Herwi Rikhof

Mal. 3,1-4 Lc. 2,22-40

 

Inleiding

Vandaag vieren we een van de oudste christelijke feesten. Van een verslag van Egeria, die in de vierde eeuw vanuit Frankrijk als pelgrim naar het Heilig Land ging, weten we dat veertig dagen na het feest van de geboorte van Jezus in Jerusalem een plechtige processie gehouden werd naar de nieuwe Verrijzenisbasiliek die Constantijn had laten bouwen bij het graf. Daar werd de lezing uit het evangelie die we straks gaan horen voorgelezen en daar werd over die lezing gepreekt.

Op de voorkant van het boekje dat we in onze kerk gebruiken staat als ondertitel: het feest van de ontmoeting, een verwijzing naar de originele Griekse titel van dit feest: de ontmoeting van Hanna en Simeon met de pasgeboren Jezus. Gab Smulders heeft de intieme en ingrijpende kant van die ontmoeting prachtig verbeeld.

Wij vieren dit feest in onze kerk altijd met het zegenen van de kaarsen, die op belangrijke momenten van ons leven branden, maar ook de kaarsen die we aan mensen geven die een teken van licht nodig hebben.

Vandaag krijgt het feest van de ontmoeting een aparte lading omdat we ook een nieuw lid van ons pastorale team ontmoeten. Eugene Yayra Kwabla Awayevu. U heeft al in de Triptiek over hem kunnen lezen. Vandaag zal hij zich aan het eind van dienst voorstellen.

 

Preek

Vreemd is het niet: dat mensen op zondagmorgen in ons land iets anders doen dan wij hier in de kerk. Tot aan de coronacrisis was het bijvoorbeeld gewoon dat er gesport werd op zondagmorgen, en dat was goed te zien hier in de buurt: hockey, voetballen, tennis, fietsers, mountainbikers en een per jaar moesten we ook eerder sluiten dan gewoonlijk vanwege de Zevenheuvelenloop. Maar tijdens de coronacrisis is daar een activiteit bijgekomen, de wekelijkse bijeenkomst op het Catshuis van leden van de regering en adviseurs.

Ook vandaag is er zo’n overleg en als de berichten kloppen gaat het niet alleen maar over het bestrijden van het virus en het vaccineren, gaat het niet alleen maar om de medische kant van deze crisis, maar ook om wat wel is genoemd de bijwerkingen: de economische, maar vooral de sociale gevolgen. Als het klopt wat er al voor dit overleg naar buiten is gekomen, dan horen we dinsdag dat bepaalde scholen weer open kunnen. Dat heeft waarschijnlijk te maken met die bijwerkingen; dat we horen dat bij kinderen – ook bij kinderen – de rek eruit is, dat er niet alleen leerachterstand gaat optreden, maar dat er ook allerlei andere problemen thuis optreden zoals geweld.

In het feest van vandaag gaat het ook om kinderen, of beter om één kind. Jezus wordt na zijn geboorte volgens de voorschriften van de Wet aan de Heer opgedragen. In de tempel ontmoeten ouders en kind twee oude mensen. Hanna en Simeon. Beide zeggen iets over het kind, tot verbazing van de ouders. Maar Simeon zegt ook iets over zichzelf, in een gebed. “Laat nu Heer volgens uw woord uw dienaar in vrede heengaan”. Het gebed van een oude man na een voltooid leven. Gisteren hebben we bij het afscheid van een van onze trouwe vrijwilligers, Cily Haffmans, dat gebed ook gehoord. Een gebed dat past bij het afscheid van mensen die met voldoening terug kijken op hun leven.

Maar dat gebed van Simeon is tot een van de vaste gebeden geworden van onze kerk: het wordt gebeden of gezongen aan het eind van de dagsluiting en dan gebeurt er iets met dat gebed: het wordt een gebed van alle bidders, hoe oud en jong ook en het accent wordt als het ware verlegd van wat Simeon daar over zichzelf zegt: laat nu Heer volgens uw woord uw dienaar in vrede heengaan, naar wat er op volgt: mijn ogen hebben thans uw heil aanschouwd dat Gij voor alle volkeren hebt bereid: een licht dat voor de heidenen straalt, een glorie voor uw volk Israël.

Simeon ziet dat heil, dat licht in een klein kwetsbaar kind. Dat is op zich al verbazingwekkend en onthutsend. Vandaag krijgt dat door dat overleg in het Catshuis waar kinderen centraal staan misschien wel een extra lading. Maar zelfs als dat niet meeklinkt blijft het verbazingwekkend en onthutsend wat Simeon zegt. Wanneer wij nu kaarsen gaan zegenen dan maken we dat gebed van Simeon tot ons gebed. Wanneer we de gezegende kaarsen meenemen dragen we dat gebed uit.

De gezegende kaarsen liggen in de plastic box bij de deur van de pastorie, samen met de boekjes voor de komende zondagen.

Meer nieuws

Overweging, 28 februari, 2e zondag 40 dagentijd 2021 B door pastoor Jacques Grubben.

In de afgelopen weken las ik een spraakmakend boek met […]

PaasChallenge in de parochies voor het hele gezin: “Wees niet bang!”

In samenwerking met de heilige Franciscusparochie (Bommelerwaard) en Jong Protestant […]

Preek voor de eerste zondag van de Veertigdagentijd 2021 Cenakelkerk

Preek voor de eerste zondag van de Veertigdagentijd 2021    […]

PLAATSEN VAN GENEZING: Het 9e woord ter bemoediging van onze bisschop Mgr. Gerard de Korte in de Veertigdagentijd..

Beste broeders en zusters, Afgelopen woensdag zijn wij de Veertigdagentijd […]